Kilkanaście błękitnych form na cienkich łodygach, ustawionych nierówno, jak grupa, która dopiero się rozstawia. Część ma powierzchnię gładką, część pokrywa siatka komórek — te drugie wysuwają się do przodu, chociaż stoją w tym samym rzędzie.
Tło jest srebrzystoszare, spływające pionowymi smugami, a przy dolnej krawędzi wchodzi w żółcie i zielenie. Ten pas ciepła u dołu jest jedynym, co trzyma obraz przy ziemi.
To praca o jednym kolorze i jego odcieniach. Wszystkie formy są niebieskie, a mimo to żadne dwie nie są w tym samym niebieskim.
Olej na płótnie, 100 × 120 cm. Praca sprzedana — zostaje w archiwum, żeby było widać, skąd wzięły się obrazy dostępne dziś. Podobne motywy są w galerii obrazów olejnych.