Duża, zaokrąglona forma stoi na krótkiej niebieskiej łodydze pośrodku pola złożonego z tysięcy drobnych, bladoniebieskich kresek. Jej powierzchnię pokrywa gęste, ciemne użyłkowanie na oliwkowo-złotym tle — rysunek podobny do liścia oglądanego pod światło.
U góry forma jest otwarta. W środku widać niebieskie, drobne ziarna, ułożone gęsto jedno przy drugim.
Nie planowałam tytułu przed malowaniem, przyszedł sam. Kształt, który nosi w sobie coś mniejszego i jest przy tym cięższy niż wszystko wokół, nie potrzebuje innej nazwy.
Pole drobnych kresek daje wrażenie ruchu — jakby wszystko wokół drgało, a forma jedyna stała spokojnie.
Olej na płótnie, 100 × 100 cm. Praca sprzedana — zostaje w archiwum, żeby było widać, skąd wzięły się obrazy dostępne dziś. Podobne motywy są w galerii obrazów olejnych.